Bir menkulün ( taşınır mal ) hacz edilmiş olması o menkulün oradan götürülmesi ile sonuçlanmayabilir. Bazı hallerde (borçlunun süre talebine alacaklı veya vekilinin muavfakat etmesi gibi)  borçlu veya bir yakınına yediemin olarak bu mallar teslim edilir. Bu şekilde de o mal hacizlidir. Burada yapılan işlemin sonucu o malın haciz koyularak tasarruf yetkisinin kısıtlanmasıdır. Yani söz konusu malın sahibi olan borçlu haciz işleminden sonra o malın sahibi değil yediemini olmuştur. Haciz edilerek kendisine yediemin sıfatıyla malları teslim edilen borçlu bu malları artık satamaz ve istenildiğinde icra dairesine teslim etmek üzere malın emanetcisidir.

Hacz edilen menkullerin oradan alınarak götürülmesi işlemine muhafaza denir. Muhafaza edilen menkuller halk arasında bir çok kişinin zannettiği gibi alacaklıya yada vekiline verilmez. Gene halk arasında yaygın olan bir inanışta bu malların haciz edilir edilmez götürülüp satılacağı yönündedir. Bu da yanlış bir inanıştır. Haciz edilen malların alacaklı veya vekilince bir sene boyunca satışını isteme hakları vardır. İcra müdürlüğü bu malların satışı talebine olumlu  karar verir ise mallar, o zaman satışa çıkarılır.  Bu mallar yediemin deposu adı altında güvenilir kimselerin gözetim altında tutması için ilgili kişilerin depolarına götürülür.

İcra dairesi dışında kimse bu malları teslim almaya yetkili değildir. Ancak icra daireleri malın satışına yada birine bir sebepten teslimine karar vermiş ise bu durumu yediemine bildirir ve görevli memurun tutacağı bir tutanak ile bu mallar yedieminden alınır.