Yediemin kelimesinin kökü Osmanlıca ‘Yed’ dir. Yed Osmanlıcada el, mülk, kudret gibi anlamlara gelir. Bu bağlamda yed-i emin, yedinden emin olunan yani güvenli el, emin el, adaletli el (türetmek mümkün)anlamlarında kullanılır.

Yediemin kelimesi hukukumuzda da birçok yerde kullanılır.

İcra İflas Kanununda haciz edilen bir malın satışı gerçekleştirilinceye yahut taşınır bir malın tahliyesi durumunda malın sahibi bulunana dek ya da sahibi teslim alana dek muhafaza edilmek üzere teslim edildiği kişiye denir yediemin.

Bunun dışında orman kanunu ve borçlar kanunda da yedieminlik geçmektedir. Yine icra iflas kanunda, tedbir ve iflas durumlarında da birden fazla kişi arasında hukuki durumu çekişmede olan mal üzerindeki mevcut durum neticelenene kadar güvenli bir yere emanet edilme ihtiyacı durumunda yediemin gündeme gelmektedir.